جمعه صبح تصمیم گرفتیم به همراه اعضای سمن عکاسی مون موسسه دور نمای کویر برای

عکاسی به راین این شهر تاریخی بریم. جای شما خا لی تو راه کلی خوش گذشت.تا رسیدیم به ارگ

راین بچه ها انقدر از در ودیوار و زمین واسمان خشت وگل انجا عکس گرفتند که صدای

درو دیوار هم در امد توی ارگ هم پر از توریست های فرانسوی بود که عاشقانه به اثار

باستانی می نگریستند ولذت می بردند وانچه را می دیدند در ذهن ودفترچه های خود ثبت     

میکردندو میگفتند اثار تاریخی شهر کرمان زیبا و بی نظیره وباید حفظ بشه بماند که در عوض

عده ای ادم بی فکر و بی فرهنگ که متعلق به این اب وخاک هستند تا انجایی که می شد روی

در ودیوارهای این مکان تاریخی یادگاری نوشته بودند تا مبادا نام وامضای زیبایشان از یادها 

برود.

بگذریم از این بی فرهنگی که دل ادم رو به درد میاره. بعد از ارگ راین تصمیم گرفتیم بریم

ابشار راین بقیه روز  کنار ابشار باشیم هم عکس های قشنگی از طبیعت بگیریم هم یک روز

گرم رو کنار ابشاربگذرونیم. توی یه روز گرم کویری هم دیدن یک ابشار که چه عرض کنم

 دیدن یه جوی اب هم حکم دیدن ابشار نیاگارا را داشت.جمعیت زیادی انجا بودند طوری که

به زحمت می تونستی جایی برای نشستن پیدا کنی .سرتون رو درد نیارم توی مسیر ابشاراز

 کنار اب که رد می شدیم انقدر بطری شیشه نوشابه مانده های غذا اشغال همه جور خوراکی

ریخته بودکه قشنگی طبیعت وزلالی اب دیده نمی شد تاسف بار این بود که نزدیک سطل های

زباله این مسئله بیشتر دیده می شد . نمی دونم شاید بعضی افراد هنوزنمی دونن سطل زباله

وکاربردش چیه؟ شایدم فکر می کنن دکوری اند یا یک تابلواند واسه اینکه نشون بدن

محل ریختن زباله دور تا دور سطل.