امروزبعد از يكسال دوباره قلم دست گرفتم و سينه سفيد  بوم را سياه كردم. چه لذتي داشت، سياه كردن بوم را نمي گم منظورم احساس آرامشي است كه پيدا كردم. خيلي وقت بود فكرمي كردم از دنياي خودم دور ماندم .دنبال فرصتي بودم تا اين كمبود را جبران كنم كه خوشبختانه بدست آمد.يكي يكي تابلوهاي نقاشي ام را بيرون آوردم و دوباره نگاه كردم. قرمز، ابي ،سبز، سياه...  پر از رنگ .ان موقع رنگ ها هم قشنگتر بودند. اما حالا...

يك دفعه تصميم جديدي گرفتم.قلمو ورنگ ها را كنار گذاشتم.تصميم گرفتم همه چيز را بي رنگ بكشم . شروع كردم به كشيدن چيز هايي كه رنگ ندارند اما دنيايي دارند... دنيايي از ناگفتني ها ادم هايي را كشيدم كه رنگ ندارند اما زيبا و دلنشين اند  توي واقعيت  هم كم پيدا مي شوند.  خلاصه كلي لذت بردم ... راستی به خودمم قول دادم كه ديگه توي هر شرايطي نقاشي رو  كنار نگذارم...