نگاهش مي كنم، بغض كرده ، تنها ست  به انتها رسيده، خيلي وقت است به اين نتيجه  رسيده.................

 باورم  نمي شود اين  دختر همان كسي است كه من بايد با او مصاحبه كنم .راجع به او همه  نوع تصوري مي شود كرد الا اينكه بزهكار است .حرف كه مي زند مي فهمي مولود زندگي اي  آشفته و اجتماعي است كه هيچ حمايتي از او  نمي كند. زاييده تفكرات غلط خانواده اي است كه به جاي راهنمايي وحمايت از يك نوجوان در اولين خطا، با ناسزا و دادن همه نوع نسبت ناروا،او را طرد كرده  و به سمت ادامه راه سوق مي دهند و با آواره  ورها كردن او در جامعه منكر  هر گونه نسبتي با اومي  شوند. غافل از اينكه مسئوليت  فرزند با رها كردن او در جامعه از گردن انها سلب نمي شود.

خانواده مهم ترين ركن جامعه است اصلي ترين پايگاه حمايت از افراد است كه مي تواند با تدبير و درايت پدر و مادر امن تربن مكان دنيا با شد. به نظر مي رسد در زمانه اي  كه روانشناسان و مددكاران اجتماعي با  انواع روش ها (حتا به صورت رايگان در مراكز  دولتي )مي توانند انها را راهنمايي كنند بايد از روشهاي طرد كردن و تنبيه هاي غلط گذشته دوري كرد وبه سمتي رفت كه در صورت  بروز مشكل هم ،تا انجا كه در توان است از ادامه راه جلوگيري كرد .دولتمردان هم بايد با حمايت از اين افراد و مشاوره  دادن به اين افراد و خانوا ده هايشان از به وجود امدن بقيه مشكلات جلوگيري كرده و  افزايش روز افزون انها در جامعه  وبه تبع ان از هم گسيختگي خانواده ها ،افزايش فساد در جامعه،كاهش سن بزهكاري و تباه شدن هزاران جوان اين مرز وبوم جلوگيري كنند.قطعا"هزينه  ايجاد كانون هاي حمايتي كمتر از هزينه اي است كه بعد از ايجاد مشكلات بايد پرداخته شود.

به زودي متن مصاحبه با اين نوجوان را، در ابن خانه شيشه اي خواهيد ديد.