در گذشته ی ایران باستان، مراسم شادباش نوروزی تا بیست و یکم فروردین ادامه داشته ولی امروز به سیزده روز کاهش یافته است.

در ایران باستان پس از برگزاری مراسم نوروزی و هنگامی که سبزه از زمین می‌روییده است و گندم و حبوبات سبز می‌گشتند، در روز سیزدهم که به ایزد باران (فرشته موکل بر باران در اساطیر باستان و در اسطوره‌های ایرانی) تعلق داشت ،مردم به دشت و صحرا و کنار جویبارها می‌رفتند و به شادی و پایکوبی می‌پرداختند و آرزوی بارش باران را از خداوند می‌نمودند.

اکنون نیز ایرانیان در بامداد روز سیزدهم فروردین ماه سفره نوروزی را بر چیده و خوردنی‌های نوروزی خود شامل شیرینی، آجیل و ... باقی مانده در سفره نوروزی را همراه سبزه با خود برداشته و به دامان طبیعت می‌روند. آن‌گاه سبزه سفره هفت سین را به دشت و صحرا برد و در کنار چشمه‌های آب روان، در کنار جویبارها و رودها و ... به آب روان می‌سپارند و آرزو می‌کنند سالی پر از برکت، خرمی، سرسبزی داشته باشند و تا عصر و غروب روز سیزده فروردین که سیزده بدر نامیده شده بیرون از خانه‌ها در دامان طبیعت در بین سبزه و دشت و صحرا به شادی تفریح می‌پرازند و بعد از غروب به خانه‌های خود باز می‌گردند تا فعالیت‌های خود را در سال جدید و بعد از تعطیلات نوروزی با روحیه‌ای شاداب و انرژی دوباره آغاز کنند.

 با امید سالی  پر از موفقیت و زیبایی

امروز همراه مهمانان نوروزی رفته بودم  بازدید از موزه های کرمان. آخرین مکان هم موزه ی مردم  شناسی زرتشتیان کرمان بود.گوشه ای نشستم تا آنها از اطراف موزه بازدید کنن وعکس بگیرن. ورود یه خانم محجبه همراه همسر و دو فرزندش به آتشکده و پرسش های پی در پی این بانو  در مورد دین و آیین  زرتشتی همه را کنجکاو  کرده بود. راستش من هم کنجکاو شدم  و به حرف های خانم گوش دادم.خانم که کرمانی هم نبود، رو به مسئول آتشکده  می گفت که توی دین ما گفته شده که باید دین  ومذهب با تحقیق و اختیار انتخاب بشه.  به همین دلیل و با توجه به اینکه بچه هام به سن تکلیف نزدیک می شن دارم تحقیق و اطلاعاتی از ادیان مختلف جمع آوری می کنم و در اختیارشون قرار می دم .اماکن مذهبی را نشونشون می دم  تا اگاهانه دینشونو رو انتخاب کنن. واقعا جالب بود .تا آنجایی که من می دونم  اکثر پدر و مادر های امروزی آنقدر درگیر کار وتامین مخارج زندگی هستند که اصلا وقت رسیدگی به مسائل روزمره بچه ها  رو هم ندارن چه برسه به تحقیق و جمع آوری اطلاعات اونهم  در این موارد . البته شاید این دسته از افراد زیاد باشه و من خبر نداشته باشم و  به همین دلیل برام جالب بود .اما واقعیت اینه که اگاهیهای ما از همه ی مسائل زندگی و دینی سطحی و کمه و شاید اصلا زحمت تحقیق به خودمون نمی دیم . گاهی اوقات هم این قدر متعصب هستیم که  حاضر نیستیم حرفی غیر از حرف خودمون بزنیم . خلاصه خانم گفت: من به یقین رسیدم و دین اسلام رو آگاهانه  و با تحقیق  به عنوان دین برتر انتخاب کردم . فرزندانم هم باید با تحقیق  به یقین برسن . 

درس خوبی بود.